I bat. (sandomierski)

25 lipca 1944r. - w Podobwodzie Sandomierz rozpoczyna się mobilizacja do akcji Burza. Żołnierze z placówek: Sandomierz, Wilczyce, Dwikozy i Obrazów tworzą formalnie zgrupowanie partyzanckie "Białodrzew" wchodzące w skład „zgrupowania 2 pułku piechoty Armii Krajowej”.

Tego dnia utworzono też zawiązek sztabu jednostki:

Dowódca: kpt. Ignacy Zarobkiewicz „Swojak”,

Adiutant taktyczny: ppor. Antoni Mazgaj-Marglewski „Bruno”,
Kwatermistrz: pchor. Paweł Piotr Bronikowski „Aga-Khan”,
Oficer informacyjny: pchor. Stanisław Sękowski „Szpic”,
Adiutant gospodarczy: pchor. Stanisław Ziarko „Gryf”,
Lekarz: Juliusz Franczak „Komar”.

26 lipca 1944r. - zakwaterowanie we wsi si Pęczyny, w dolinie rzeki Opatówka,

27 lipca 1944r.- zakwaterowanie we wsi Kolonia-Daromin i walka z Niemcami,

27 lipca 1944r. - dzienny przemarsz do wsi Pielaszów,

28 lipca 1944r. - do zgrupowania dociera łącznik z rozkazem o formalnym przeformowaniu zgrupowania partyzanckiego w I batalion. W tym okresie nie była jeszcze używana nazwa 2 pułk piechoty Legionów Armii Krajowej, ale bataliony określano jako „zgrupowanie 2 pułku piechoty Armii Krajowej”. Zapewne tego dnia powołano sztab batalionu w następującym składzie:

Dowódca: kpt. Ignacy Zarobkiewicz „Swojak”,
Zastępca dowódcy: por. NN „Janczar”
Adiutant taktyczny: ppor. Antoni Mazgaj-Marglewski „Bruno”,
Oficer do zleceń: pchor. Stanisław Ziarko „Gryf”,
Kwatermistrz: pchor. Paweł Piotr Bronikowski „Aga-Khan”,
Kapelan: ks. kpt. Tadeusz Szlenzak „Jur”,
Oficer oświatowy: pchor. Stanisław Sękowski „Szpic”,
Szef łączności i kancelaria: pchor. Władysław Kelm „Cyklop”,
Szef służby wywiadowczej: Julian Pallado „Mefisto”
Szef taborów: Józef Kamzol „Baca”,
Szef saperów: plut. Feliks Sochacki „Sław”,
Szef służby sanitarnej: Juliusz Franczak „Komar”,

Batalion składał sie z trzech kompanii z których dwie znajdowały się przy dowództwie. Przy sztabie znajdował się też oddział konny który utworzył i którym dowodził rtm. rez. Wickenhagen Karol „Pobóg“.

29/30 lipca 1944r. - przemarsz do wsi Wesołówka,

30 lipca 1944r. - walka z niemcami która przeszła do historii jako bój pod Pielaszowem. Podczas bitwy rozbito batalion, a jego główne siły uległy rozproszeniu.

30 lipca 1944r. - Słabuszewice, dowódca batalionu grupuje wokół siebie około 90 - 100 żołnierzy. Większość z nich pod dowództwem ppor. Bronisława Sokołowskiego „Frant” zostaje zdemobilizowana i powraca do Sandomierza. 

30/31 lipca 1944r. - szczątki batalionu przekraczaja drogę Sandomierz - Opatów i zajmują kwateru we wsi Krzeczkowice w gminie Samborzec skąd próbują nawiązać kontakt z dowództwem zgrupowania pułkowego. 

3 sierpnia 1944 r. - kpt. Ignacy Zarobkiewicz „Swojak” rozwiązuje w Krzeczkowicach swoją grupe co stanowi faktyczny kres istnienia I batalionu 2 ppLeg.

UWAGA: batalion został odtworzony podczas akcji Zemsta, ale nie była to juz jednostka wywodząca się z Podobwodu Sandomierz AK.